บทที่ 32 ฉันไม่ได้ใจดีขนาดนั้นหรอก

“แม่ร้องไห้เหรอคะ?”

ม่านฝันพยายามฝืนยิ้ม “เปล่าจ้ะ แม่แค่...เป็นห่วงราเชล”

“ราเชลก็เป็นห่วงแม่เหมือนกันค่ะ” 

เด็กหญิงพูดเสียงแผ่วเบา ก่อนจะขยับตัวเข้าไปกอดแม่แน่นขึ้น

“อยู่กับแม่ไปนานๆได้ไหมคะคนเก่งของแม่”

“แม่จ๊า ราเชลอยากกอดคุณพ่อ”

“ทำไมละคะ หนูไม่รักแม่หรอคะ”

“หนูกำลังจะไปเป็นนางฟ้าบนสวรรค์ไม่ใช่...